Pitbull. Niebezpieczne kobiety

Pitbull. Niebezpieczne kobiety (2016)

Patryk Vega w ostatnim czasie stał się jak strażnik polskiego kina sensacyjnego. Wydaje się że zbytnio się nie wysila a widzi i wie czego potrzebuje widz i tym sposobem przyciąga ich na premiery tylu, że niektórych szokuje a innych zastanawia co takiego ma ten proponowany przez niego dość specyficzny i wulgarny styl. Po sukcesie jakim niewątpliwie i bez żadnych zastrzeżeń był Pitbull zdecydował się w dość ekspresowym odstępie czasu stworzyć drugą część : Pitbull. Niebezpieczne kobiety. Oczywiście fenomen Pitbulla dla większości leży w tłumach przyciąganych do kin, nie zaś w jego wyjątkowej akcji czy wyszukanych dialogach. Choć wydaje się że duża część, która widziała premierę „dwójki” to też ogromni krytycy i przeciwnicy Vegi to jednak nie zmienia to faktu że zasilili sale kinowe i co by nie mówić przyczynili się do znaczącego sukcesu tego reżysera.

Niebezpieczne kobiety – Sukcesu – bo choć według wielu film nim nie jest, to liczba odbiorców już zdecydowanie tak. W ciągu jedynie czterech dni zobaczyło go 835 265 osób, a tego może pozazdrościć mu niejeden kolega po fachu.

Niebezpieczne kobiety” to w zamierzeniu miała być historia policjantek – zwykłych matek, córek czy koleżanek ale też zarazem niezwykłych kobiet. Pokazane są fragmenty życiorysu początkujących policjantek, w których role wcieliły się Kulig oraz Dereszowska – aktorki z dużym i niezaprzeczalnym talentem a zaraz obok nakreślona została postać kobiety osadzonej w więzieniu i wychowującej dziecko – w tej roli, zresztą niezbyt przekonywującej, Alicja Bachleda Curuś. Wszechobecna jest tu brutalność, wulgaryzm, siła czyli domena bardziej męska w zestawieniu z wydawałoby się z tą słabą, wrażliwą i delikatną płcią. Być może miał to być swego rodzaju pomnik dla odwagi i waleczności kobiet, które są w stanie poradzić sobie w wielu ciężkich i nieprzeciętnych sytuacjach. Intencja jak najbardziej jest w porządku, nic tylko pogratulować.

Czy jednak wyszło? Według licznych opinii nie za bardzo. Choć przewijają się sceny, w których kobieta jest sama i musi być silna żeby sobie poradzić, walczy na co dzień z ogromną determinacją z przeciwnościami a ponadto jeszcze pomaga innym się z nimi zmierzyć, to jest to jakby obok. Na pierwszy plan zaś wysuwają się brutalność, gangi, wielki szmal, wulgaryzm czasami aż zanadto przerysowany, krew pot i łzy oraz… Cukier.

Jest to bohater, co do którego trudno się zdecydować czy jest on tak wyjątkowy czy szokujący i absurdalny zarazem, że zwraca uwagę i na nim się ona koncentruje większą część seansu. Chociaż bohater sam w sobie jest zdecydowanie czarnym charakterem, to ma w sobie jakąś tajemnicę i fascynuje sowim sposobem bycia i historią. Choć Vega w jednym z wywiadów mówi o nim: Mam nadzieję, że nie przytłacza fabuły, bo to, co mnie najbardziej interesowało, to jakie są w tym filmie kobiety. Główny bohater to taki sznurek, na którym mogłem powiesić pranie; nie do końca udało mu się grubą czcionką nakreślić problemy kobiet-policjantek. Wydaje się, że jest to bardziej coś w rodzaju kursywy, podczas gdy Cukier jest jak kolorowy neon – przyciągający, migoczący i widoczny już z daleka.

Reżyser mówi że sceny i historie nie są wymyślone lecz zaczerpnięte z rzeczywistości i wszystko miało miejsce naprawdę. To określenie wywołuje często falę krytyki. Wielu uważa, że nawet jeśli poszczególne historie, zdarzenia, postaci są zaczerpnięte z życia i mają podłoże realne, to sposób ich przedstawienia na ekranie jest jedynie próbą przyciągnięcia widza na drugą część Pitbulla, bez zbyt uporządkowanego zamysłu co pokazać, kiedy, w jakim natężeniu zwrócić na daną rzecz uwagę, a na czym się nie warto koncentrować. Film wydaje się być mieszanką wybuchową – dosłownie i w przenośni. Pełno tam dialogów wypchanych na maxa rubieżnymi, wulgarnymi „dowcipami”, nie do końca śmiesznymi zresztą. Wszędzie wyzierają mafioso, gangsterzy łamiący koście i wypruwający flaki, a krew leje się strumieniami jakby miała utworzyć jezioro wielkości całego województwa.

Wniosek nasuwa się taki, iż film ma tyle samo zagorzałych fanów co przeciwników. A może tych drugich nawet więcej? W myśl zasady nieważne jak mówią, byle mówili…

Obsada
  • Piotr Stramowski – komisarz Dariusz Wolkowski „Majami”
  • Andrzej Grabowski – nadkomisarz Jacek Goc „Gebels”
  • Maja Ostaszewska – Olka
  • Tomasz Oświeciński – Marcin Opałka „Strachu”
  • Artur Żmijewski – „Szelka”
  • Alicja Bachleda-Curuś – „Drabina”
  • Joanna Kulig – „Zuza”
  • Anna Dereszowska – „Jadźka”
  • Sebastian Fabijański – „Cukier”
  • Magdalena Cielecka –
  • Izabela Zych „Somalia”
Facebook
Twitter
LinkedIn

Patryk Vega

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Filmy i seiale

polityka patryk vega

Polityka

Premiera filmu „Polityka” w Polsce i w świecie jest przewidziana na 6 września 2019 roku. Na kilka tygodni przed faktycznymi wyborami parlamentarnymi w Polsce. Za

Czytaj więcej »
Kobiety mafii (2018)

Kobiety mafii

Wśród wielu produkcji, film kobiety mafii, jest tym, który budzi mieszane uczucia wśród widzów. Aby dobrze zrozumieć film, należy dobrze się w niego wczuć.Kobiety Mafii

Czytaj więcej »
Plagi Breslau (2018)

Plagi Breslau

Premiera filmu odbyła się 14 grudnia 2018 roku na platformach Showmax. Patryk Vega – jeden z najbardziej utalentowanych polskich reżyserów, twórca takich filmy jak popularny

Czytaj więcej »

Prasówki

Gdzie kupić kwiaty na prezent

Poczta kwiatowa Karczew

Zamawianie kwiatów to częsta usługa, która działa ludziom zachwycać bliskich wspaniałymi bukietami, nawet skoro nie można ich bezpośrednio dostarczyć. Dzięki internetowemu salonowi florystycznemu możesz łatwo

Czytaj więcej »
O serwisie

Nieoficjalny Serwis internetowy www.patryk-vega.pl stworzony został z myślą o fanach twórczości  Patryka Vegi. Znajdziesz tu artykuły najnowsze produkcjie zdjęcia żdła linków do produkcji i urywkuch filmów. Adresy i miejsca gdzie można obejżec fim lub zakupić legalnie materiały .

0 0 votes
Daj ocenę
0
Would love your thoughts, please comment.x